Niniejsza praca składa się z siedmiu rozdziałów. Trzy pierwsze stanowią teoretyczne opracowanie tj., historyczną analizę rozwoju domów dziecka w Polsce, od okresu powojennego do początków transformacji ustrojowej w latach osiemdziesiątych. Na tym tle omówione zostały etapy rozwoju kieleckich placówek w podobnym okresie, ich zmian, rozwoju, problemów, jakie towarzyszyły ich organizatorom w trudnych czasach ustroju propagującego radzieckie wzory wychowania instytucjonalnego. W rozdziale III przedstawione zostały koncepcje pracy opiekuńczej i socjalnej z dzieckiem pozbawionym opieki rodziny naturalnej w niektórych krajach europejskich. Przedstawione rozwiązania mogą stanowić przyczynek dla poszukiwania zbliżonych form opieki w warunkach społecznych naszego kraju. Jeden z jego podrozdziałów dotyczy współczesnego wizerunku domu dziecka w aspekcie jego emancypacyjnych i reintegracyjnych funkcji związanych z pracą socjalizacyjną na rzecz wychowanków, ich form mających na celu przygotowanie do przyszłego uczestnictwa w życiu rodzinnym i społecznym, a przede wszystkim powrotu do rodziny naturalnej. Rozdział IV zawiera założenia metodologiczne pracy: cel, przedmiot badań, problemy badawcze, założone hipotezy, zmienne oraz metody, techniki i narzędzia badań. Przedstawiona została także zwięzła organizacja, przebieg badań oraz charakterystyka badanych osób. Rozdziały V i VI stanowią analizę ilościowo-jakościową założonych problemów w dwóch odrębnych okresach historycznych, tj. latach 1992-1993 i 2008-2009. Rozdział VII zawiera opinie usamodzielnionych wychowanków na temat ich obrazu domu dziecka. Publikacja adresowana jest do pedagogów, wychowawców placówek socjalizacyjnych, nauczycieli akademickich i studentów.