Współczesna edukacja medyczna skupia się przede wszystkim na nabyciu, a następnie wykorzystywaniu przez uczącego się posiadanej wiedzy teoretycznej w celu opanowania umiejętności praktycznych, a zarazem tych wymagających krytycznego i kreatywnego myślenia, na co pozwala m.in. symulacja medyczna. Symulacja medyczna jest intensywnie rozwijającą się dziedziną edukacji kierunkowej w zawodach medycznych. Do nauki procedur medycznych i interwencji wykorzystuje się zasoby w postaci symulowanych pacjentów (aktorów) oraz prostych lub technologicznie skomplikowanych manekinów (trenażerów, symulatorów). Umożliwia to szkolenie zarówno jednostek, jak i całych zespołów terapeutycznych poprzez odtwarzanie warunków rzeczywistej sytuacji klinicznej. Wymierne korzyści przynosi także bieżące analizowanie istotnych kwestii komunikacji interpersonalnej w trakcie doświadczania sytuacji kryzysowych. Symulacja medyczna składa się zawsze z następujących etapów: ocena, weryfikacja oraz omówienie przebiegu konkretnego przypadku klinicznego. W zależności od tego, jakie kryteria zostają ustalone, pozwala to na ocenę umiejętności technicznych i nietechnicznych szkolonego personelu terapeutycznego. W zespołach medycznych pracujących z pacjentem obydwa rodzaje umiejętności są niezwykle ważne i pożądane. Z założenia symulacja medyczna powinna być także pomostem skutecznie łączącym zajęcia teoretyczne z zajęciami klinicznymi, przygotowującym studentów do pracy w warunkach rzeczywistych poprzez trening w środowisku symulowanym [...]. Marek Żak, Marek Dąbrowski redaktorzy naukowi